( 20 ) آنها كه درس‌هاى آفرينش را خوب آموختند « 1 » مقدمه : در شماره قبل از درس‌هاى معلم بزرگ اخلاق و عرفان ، حضرت آية اللَّه مشكينى ، مسأله اساتيد تكوينى انسان و درس‌هايى كه آفرينش بىواسطه به انسان مىدهد ، از نظر خوانندگان عزيز گذشت ، در اين شماره نمونه‌هايى از اشخاصى كه درس‌هاى آفرينش را به خوبى آموخته‌اند و از آيات الهى به خوبى پند گرفته‌اند ، از نظر خوانندگان عزيز مىگذرد . على عليه السلام در جمله مىفرمايند : نَبِّهْ بِالتَّفَكُّرِ قَلْبَكَ وَ جَافِ عَنِ اللَّيْلِ جَنْبَكَ وَ اتَّقِ اللَّهَ رَبَّكَ ؛ « 2 » دلت را با انديشه آگاه ساز ، شب هنگام پهلو از بستر به كنار انداز و از خدا و پروردگارت پرهيز ساز . بيدارى دل سه جمله پر محتوا : نَبِّهْ بِالتَّفَكُّرِ قَلْبَكَ ؛ با تفكر اين قلب خوابيده را بيدار كن ، با فكر و دقت و تأمل اين قلب مرده را زنده كن و متنبه‌اش كن ، بيدارش كن جهان او را در خواب فرو مىبرد ، بيدار شو كه اگر ديگران بيدار نشدند تو بيدار باشى . « نَبِّهْ بِالتَّفَكُّرِ قَلْبَكَ وَ جَافِ عَنِ اللَّيْلِ جَنْبَكَ » . گويا علت اين را مىخواهد بيان كند كه اگر كسى بپرسد من چگونه بيدار مىشوم ، راه بيدار شدن من چيست ؟ چه كار كنم كه قوه

--> ( 1 ) ماهنامهء جهاد ( ترويج كشاورزى و توسعه روستايى ) ، ش 35 ( 2 ) الكافى ، ج 2 ، ص 54 .